Η ζωντανή συζήτηση που μονοπώλησε το ενδιαφέρον του ελληνικού αθλητικού κόσμου ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα, με τον Γιάννη Αλαφούζο να εμφανίζεται αποφασισμένος, εκτεθειμένος, αλλά και απολύτως πρόθυμος να αναλάβει το προσωπικό βάρος της εποχής του στον Παναθηναϊκό. Μία πρωτοποριακή τηλεμαχία για τα ελληνικά δεδομένα, με άμεση μετάδοση και την παρουσία κορυφαίων δημοσιογράφων που κλήθηκαν να θέσουν ερωτήσεις χωρίς περιορισμούς, οριοθετώντας έναν δημόσιο διάλογο που δεν συνηθίζεται στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Με σταθερό τόνο, ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ξεκίνησε δηλώνοντας πως επέλεξε πλέον να έχει εμφανή παρουσία και όχι έμμεση, επισημαίνοντας ότι έφτασε η στιγμή να μιλήσει ευθέως σε κάθε φίλαθλο που ζει, θυμώνει, φοβάται, ελπίζει και απαιτεί για την ομάδα που κουβαλά ιστορία και ευθύνη. Παραδέχτηκε την οικονομική δυσκολία που αντιμετώπισε στα χρόνια της κρίσης, εξήγησε πως η «πρίζα» δεν τραβήχτηκε ποτέ, τονίζοντας ότι ούτε στιγμή δεν εγκατέλειψε τον οργανισμό, ενώ ξεκαθάρισε ότι οι παίκτες ουδέποτε έμειναν απλήρωτοι, ακόμη κι αν υπήρξαν καθυστερήσεις που δημιούργησαν αρνητική εικόνα.
Ένα από τα σημεία που προκάλεσε αίσθηση ήταν η επαναδιατύπωση της θέσης του για το πρωτάθλημα που, κατά την άποψή του, ο Παναθηναϊκός «έχασε και ταυτόχρονα του αφαιρέθηκε», υποστηρίζοντας πως σημαντικά διαιτητικά λάθη στέρησαν από το σύλλογο τίτλους και προοπτική. Ο ίδιος εξήγησε πως πρόκειται για μεταφορική διατύπωση, ωστόσο δεν έκανε βήμα πίσω από την ουσία, λέγοντας πως υπήρξαν ενδείξεις αλλά όχι νομικά δεδομένα, με την ελληνική δικαιοσύνη να μην ολοκληρώνει ποτέ με σαφήνεια τα ζητήματα που άπτονται αγωνιστικών παρεμβάσεων.
Σε ερώτηση για την εκτόξευση του μπάτζετ επί Αντρέα Στραματσόνι, ο Γιάννης Αλαφούζος απάντησε πως ο επιχειρηματισμός προϋποθέτει ρίσκο και πως η επένδυση έγινε με έναν και μόνο στόχο: το πρωτάθλημα και τη συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, ως τον μοναδικό δρόμο εξόδου από το οικονομικό τέλμα, υπογραμμίζοντας πως η μη κατάκτηση της κορυφής συνιστά αποτυχία και όχι συγκάλυψη.
Στο κεφάλαιο των μεταγραφικών αποφάσεων και της τεχνικής πολιτικής, αναγνώρισε πως υπήρξαν καθοριστικά λάθη, στάθηκε με σεβασμό στην πορεία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ενώ αποκάλυψε πως η αποχώρηση του Σέρβου τεχνικού αποτέλεσε δική του προσωπική επιλογή, με στόχευση τον τίτλο και όχι την τήρηση ισορροπιών. Επισήμανε ότι πολλές αποφάσεις παλαιότερα στηρίχθηκαν περισσότερο στη διαχείριση συναισθήματος παρά σε δομική αξιολόγηση.
Μιλώντας για το παρόν και το μέλλον, αναφέρθηκε στην ειλημμένη απόφαση να δημιουργηθεί κορμός Ελλήνων παικτών με χαμηλότερο συμβολαιολογικό κόστος και αυξημένη δυνατότητα εξέλιξης, ενώ επιβεβαίωσε ότι ο Ράφα Μπενίτεθ και οι συνεργάτες του έχουν πλήρη ελευθερία τεχνικού σχεδιασμού. Παράλληλα, ανέδειξε ως έργο σταθμό την ανέγερση του νέου γηπέδου, το οποίο τελειώνει τον Μάιο του 2027, θέτοντας ως ορόσημο την κατάκτηση της αγωνιστικής κορυφής μέχρι την άφιξη στη νέα έδρα.
Η αναφορά στον οπαδικό ιστό ήταν ίσως η πιο προσωπική στιγμή της βραδιάς, παραδεχόμενος ότι άργησε να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τη Θύρα 13, αναγνωρίζοντας πως το κοινό πρέπει να γνωρίζει και όχι να υποθέτει.
Η συζήτηση έκλεισε με τη φράση που πιθανότατα θα μείνει σημείο αναφοράς:
«Δεν ξέρω πότε τελειώνει μια επένδυση στο ποδόσφαιρο. Το τέλος υπάρχει είτε από αδυναμία είτε από φυσική εξέλιξη. Στόχος μου είναι ένας Παναθηναϊκός βιώσιμος. Μέχρι τότε θα προσπαθώ»
Σε κομβικό σημείο τοποθέτησής του, μίλησε για την επόμενη μέρα του συλλόγου, υπογραμμίζοντας ότι η κατασκευή του νέου γηπέδου θα εκτοξεύσει τα έσοδα σε πολλαπλάσια επίπεδα και θα αποτελέσει οικονομικό θεμέλιο βιωσιμότητας. Δήλωσε πως ουδέποτε σκέφτηκε να αφήσει τον Παναθηναϊκό «στο κενό» και ότι αρνήθηκε τη λογική της «ελεγχόμενης πτώσης» όπως συνέβη σε άλλες ιστορικές ομάδες. Για την Ακαδημία, παραδέχθηκε αστοχίες και καθυστερήσεις σε θέματα στελέχωσης, αναγνωρίζοντας ότι χάθηκαν παίκτες και ταλέντα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Λάμπρου, ενώ τόνισε ότι η τεχνική και παιδαγωγική αναβάθμιση αποτελεί πλέον μόνιμη προτεραιότητα.
Ολοκληρώνοντας, αποκάλυψε πως ο Βοτανικός αποτελεί όχι απλώς γηπεδικό έργο αλλά ιστορική, πολιτιστική και αθηναϊκή επένδυση με ορίζοντα το 2027, περιγράφοντας την περιοχή ως νέο αστικό σημείο αναφοράς που «θα βλέπει Ακρόπολη και θα κουβαλά μνήμη», ενώ παράλληλα δήλωσε την επιθυμία να διατηρηθεί η Λεωφόρος ως ζωντανή κληρονομιά και πιθανό μουσείο-σύμβολο του συλλόγου. Στο φινάλε, επιστρέφοντας στο ερώτημα του μέλλοντος και του ιδιοκτησιακού ρόλου του, είπε ότι δεν λειτουργεί με όρους προσωπικής υστεροφημίας ή τιμήματος και πως αν υπήρχε δομημένος οργανισμός ικανός να εγγυηθεί τη συνέχεια, θα εξέταζε την παραχώρηση, με μοναδική προϋπόθεση το καλό του συλλόγου
Θα κάνουμε προσπάθεια να μην κατεδαφιστεί η Λεωφόρος
Το αποψινό live debate δεν ήταν ούτε φιέστα ούτε απολογία. Ήταν μια στιγμή αποκάλυψης, ένας καθρέφτης δεκαετίας και μια υπόσχεση που θα κριθεί, όπως είπε ο ίδιος, μόνο από το αποτέλεσμα.
