Η πρώτη γεύση από τη Σουζούκα δεν ήταν απλώς μια τυπική ημέρα δοκιμών στη Φόρμουλα 1. Ήταν μια μικρή πρόβα για όσα έρχονται, με τη Τζορτζ Ράσελ να βάζει την υπογραφή του από νωρίς και τη Mercedes να στέλνει μήνυμα πως δεν ήρθε στην Ιαπωνία για τουρισμό.
Ο Βρετανός κατέβασε το ρολόι στο 1:31.666 στο FP1 και άφησε πίσω του τον teammate του Κίμι Αντονέλι για μόλις 0.026 δευτερόλεπτα, σε ένα από τα πιο «σφιχτά» 1-2 που έχουμε δει φέτος. Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς εντυπωσιακή σε επίπεδο χρόνων. Είναι κυρίως ενδεικτική μιας Mercedes που δείχνει να βρίσκει ρυθμό σε μια πίστα που ιστορικά απαιτεί αεροδυναμική ισορροπία και καθαρή πρόσφυση στις γρήγορες καμπές.
Ακριβώς πίσω της, η McLaren. Ο Λάντο Νόρις έκλεισε το FP1 στην τρίτη θέση, μόλις ένα δέκατο πίσω από την κορυφή. Κι όμως, το απόγευμα του Βρετανού στο FP2 είχε περισσότερο άγχος από ότι δείχνουν τα νούμερα.
Προβλήματα, χαμένος χρόνος και ένα grid που… στριμώχνεται
Η McLaren χρειάστηκε να διαχειριστεί διαρροή στο υδραυλικό σύστημα του μονοθεσίου του Νόρις, καθυστερώντας την έξοδό του στη δεύτερη περίοδο. Σε μια πίστα όπως η Σουζούκα, όπου η αυτοπεποίθηση χτίζεται γύρο με τον γύρο, τέτοιες απώλειες δεν αναπληρώνονται εύκολα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα FP2 εκτός ρυθμού, με τον Νόρις να γράφει χρόνο στο 1:30.649, αλλά με εμφανή αστάθεια στο μονοθέσιο να του χαλάει την προσπάθεια για κάτι καλύτερο.
Και αν για τη McLaren το πρόβλημα φαίνεται προσωρινό, για άλλες ομάδες μοιάζει πιο βαθύ. Η Audi είδε τον Γκάμπριελ Μπορτολέτο να κάνει μόλις λίγους γύρους πριν επιστρέψει στο γκαράζ, ενώ ο Άρβιντ Λίντμπλαντ ουσιαστικά δεν πρόλαβε να συμμετάσχει στο FP2. Όταν ένας rookie χάνει τόσο χρόνο από την Παρασκευή, το Σαββατοκύριακο μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης.
Το ίδιο ισχύει και για τον Σέρχιο Πέρεζ, που “πλήρωσε” τη σύγκρουση με τον Άλεξ Άλμπον στο FP1. Το πάτωμα της Cadillac υπέστη ζημιά και η ομάδα αναγκάστηκε να δουλέψει αγώνα δρόμου για να τον επαναφέρει στην πίστα. Οι αγωνοδίκες έκριναν το συμβάν ως «παρεξήγηση», χωρίς ποινή, αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει σε επίπεδο προετοιμασίας.
Αν κάτι ξεχωρίζει από την Παρασκευή, είναι το πόσο μικρές είναι οι διαφορές. Από την 7η μέχρι την 11η θέση στο FP2, οι χρόνοι χωρίζονταν από λιγότερο από ένα δέκατο. Σε μια τέτοια συνθήκη, η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά. Ένα λάθος στις διαδοχικές στροφές ή μια κακή έξοδος από τη Spoon μπορεί να σε ρίξει μισή δεκάδα πίσω.
Η Ferrari «ψάχνεται», η Red Bull παραμονεύει
Η Ferrari έδειξε ότι έχει ταχύτητα, αλλά όχι σταθερότητα. Ο Σαρλ Λεκλέρ βρέθηκε μπροστά σε κάποιες φάσεις, όμως το μονοθέσιο έδειχνε νευρικό, ειδικά στον πίσω άξονα. Ο Λιούις Χάμιλτον κινήθηκε κοντά, αλλά χωρίς να απειλήσει ουσιαστικά την κορυφή.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η περίπτωση της Red Bull. Ο Μαξ Φερστάπεν έμεινε χαμηλά, εκτός πρώτης εξάδας, με διαφορά σχεδόν οκτώ δεκάτων από την κορυφή στο FP1. Όμως η εμπειρία έχει δείξει πως η Red Bull σπάνια αποκαλύπτει τα χαρτιά της από την Παρασκευή. Το ερώτημα δεν είναι αν θα ανέβει. Είναι πόσο γρήγορα θα το κάνει.
Η Σουζούκα παραδοσιακά επιβραβεύει όσους έχουν ισορροπημένο πακέτο. Και αυτή τη στιγμή, η Mercedes δείχνει να έχει το πιο ολοκληρωμένο. Όχι απαραίτητα το πιο γρήγορο σε έναν γύρο, αλλά το πιο «καθαρό» σε συμπεριφορά.
Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε pole και νίκη, είναι άλλη ιστορία.
