Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 πλησιάζει και το τελευταίο κομμάτι του παζλ θα μπει στη θέση του στο Μεξικό. Στις 31 Μαρτίου, Γουαδαλαχάρα και Μοντερέι φιλοξενούν δύο παιχνίδια που δεν έχουν περιθώρια για δεύτερη σκέψη. Ένα βράδυ, ένα αποτέλεσμα, ένα εισιτήριο για το Μουντιάλ.
Τζαμάικα–Κονγκό: ένα αμφίροπο παιχνίδι
Στη Γουαδαλαχάρα, η Τζαμάικα επιστρέφει στο γήπεδο όπου πριν λίγες μέρες έκανε τη δουλειά απέναντι στη Νέα Καληδονία. Σκληρό ματς, λίγες φάσεις, αλλά το 1‑0 ήταν αρκετό. Τώρα απέναντί της βρίσκεται η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, μια ομάδα που δεν χρειάστηκε να περάσει από ημιτελικό, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα για το τι θα δούμε στο χορτάρι. Οι Κονγκολέζοι έχουν κορμί, δύναμη και παίζουν σε ρυθμό που μπορεί να δυσκολέψει οποιονδήποτε. Οι Τζαμαϊκανοί, από την άλλη, έχουν ταχύτητα και παίκτες που μπορούν να αλλάξουν φάση μέσα σε δύο πάσες. Ο νικητής θα βρεθεί στον όμιλο Κ, μαζί με Πορτογαλία, Κολομβία και Ουζμπεκιστάν. Δεν είναι εύκολο περιβάλλον για κανέναν, αλλά είναι Μουντιάλ – δεν υπάρχουν εύκολα.
Βολιβία–Ιράκ: διαφορετικές ταχύτητες, ίδιο διακύβευμα
Στο Μοντερέι, η Βολιβία έρχεται με ψυχολογία μετά το 2‑1 επί του Σουρινάμ. Ένα παιχνίδι που είχε ένταση, λάθη και φάσεις, αλλά στο τέλος μέτρησε η εμπειρία. Το Ιράκ, όπως και το Κονγκό, μπήκε κατευθείαν στον τελικό μέσω ranking. Είναι ομάδα που συνήθως παίζει πιο προσεκτικά, με έμφαση στη συνοχή και όχι στο ρίσκο. Η Βολιβία, αντίθετα, έχει την τάση να ανοίγει το παιχνίδι, κάτι που μπορεί να φέρει ευκαιρίες και για τις δύο πλευρές. Ο νικητής θα μπει στον όμιλο Ι, απέναντι σε Γαλλία, Νορβηγία και Σενεγάλη. Εκεί το επίπεδο ανεβαίνει απότομα και κάθε λάθος πληρώνεται.
Η Ευρώπη κλείνει τα δικά της μέτωπα την ίδια μέρα
Την ίδια μέρα, η Ευρώπη κλείνει τα δικά της ανοιχτά μέτωπα. Η Βοσνία υποδέχεται την Ιταλία στη Ζένιτσα, η Τσεχία παίζει με τη Δανία στην Πράγα, το Κόσοβο φιλοξενεί την Τουρκία στην Πρίστινα και η Σουηδία αντιμετωπίζει την Πολωνία στη Σόλνα. Τέσσερα παιχνίδια που θυμίζουν τελική φάση, όχι προκριματικά. Ονόματα βαριά, έδρες που βράζουν και ομάδες που ξέρουν ότι δεν υπάρχει αύριο.
Το νέο φορμάτ των 48 ομάδων έχει ανοίξει την πόρτα σε περισσότερες εθνικές, αλλά δεν έχει κάνει τίποτα πιο εύκολο. Αντίθετα, έχει δημιουργήσει βραδιές σαν αυτές στο Μεξικό: παιχνίδια που κρίνονται στη λεπτομέρεια, με ομάδες που κουβαλούν ολόκληρες χώρες στην πλάτη τους. Για όσους πατήσουν χορτάρι στις 31 Μαρτίου, το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο. Μια νίκη, μια πρόκριση, μια θέση στο Μουντιάλ.
