Το κοντέρ έγραψε «διπλό» για την Εθνική, αλλά όποιος είδε το παιχνίδι ξέρει πως δεν ήταν μια απλή υπόθεση. Η Ελλάδα πέρασε με 3-2 από τις Νήσους Φερόε και συνέχισε το απόλυτο στον όμιλο, όμως χρειάστηκε να ιδρώσει, να ανατρέψει και τελικά να βρει λύσεις από τον πάγκο για να φύγει με τους τρεις βαθμούς.
Η ομάδα του Βασίλη Σπέρτου μπήκε στο ματς με την αυτοπεποίθηση της πρωτοπόρου και το έδειξε από νωρίς. Στο 8ο λεπτό η Αθανασία Μωραΐτου εκμεταλλεύτηκε την πρώτη καλή στιγμή και έγραψε το 0-1, βάζοντας από νωρίς την Ελλάδα σε θέση οδηγού. Ήταν ένα γκολ που ήρθε μέσα από σωστή ανάπτυξη και πίεση ψηλά, στοιχεία που χαρακτήρισαν την εικόνα της Εθνικής στο πρώτο κομμάτι του αγώνα.
Η απάντηση των Φερόων όμως ήταν άμεση. Στο 9’, σχεδόν στην επόμενη φάση, η Άσλα Γιόχανεσεν ισοφάρισε σε 1-1, εκμεταλλευόμενη αδράνεια στην ελληνική άμυνα. Εκεί φάνηκε και το βασικό πρόβλημα της Εθνικής στο παιχνίδι. Ενώ δημιουργούσε, δεν είχε την ίδια συγκέντρωση στις επιστροφές της.
Όταν η Ελλάδα έπαιξε με το μυαλό της
Το πρώτο ημίχρονο κύλησε με την Ελλάδα να έχει την κατοχή και τις περισσότερες τελικές, αλλά χωρίς καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια. Η είσοδος της Γρηγορίας Πούλιου στο 27’ άλλαξε τη ροή στο δημιουργικό κομμάτι, δίνοντας περισσότερη ένταση και κάθετο παιχνίδι.
Στο δεύτερο μέρος, η εικόνα έγινε πιο ξεκάθαρη. Η Ελλάδα ανέβασε ρυθμό και στο 53’ βρήκε αυτό που έψαχνε. Η Βασιλική Γιαννάκα, σε μια φάση που ξεκίνησε από τα άκρα, τελείωσε ιδανικά για το 1-2. Ήταν ένα γκολ που επιβεβαίωσε την υπεροχή της Εθνικής, η οποία εκείνο το διάστημα είχε φτάσει σε διψήφιο αριθμό τελικών προσπαθειών.
Ωστόσο, το παιχνίδι δεν «κλείδωσε». Οι Φερόες, με πιο άμεσο ποδόσφαιρο και λιγότερες πάσες, έψαχναν τις στιγμές τους και κρατούσαν το ματς ανοιχτό. Η Ελλάδα είχε την κατοχή, αλλά όχι τον έλεγχο που θα ήθελε.
Η λύση από τον πάγκο και το μήνυμα
Η κίνηση του Σπέρτου στο 63’ να ρίξει στο ματς την Ελευθερία Δρακογιαννάκη αποδείχθηκε καθοριστική. Η διεθνής επιθετικός έδωσε ενέργεια και κίνηση στην περιοχή και στο 78’ «καθάρισε» το παιχνίδι με το 1-3, αξιοποιώντας ιδανικά την ασίστ της Πούλιου.
Το γκολ αυτό έμοιαζε να τελειώνει την υπόθεση νίκη, αλλά η πραγματικότητα ήταν διαφορετική. Οι γηπεδούχες αύξησαν την πίεση στα τελευταία λεπτά και βρήκαν και δεύτερο τέρμα, εκμεταλλευόμενες ξανά αδυναμίες στην ελληνική αμυντική λειτουργία.
Η στατιστική αποτυπώνει την εικόνα. Η Ελλάδα είχε περισσότερες τελικές, μεγαλύτερη κατοχή και καλύτερη κυκλοφορία μπάλας, αλλά δέχθηκε δύο γκολ στις ελάχιστες καθαρές φάσεις του αντιπάλου. Αυτό είναι και το στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ενόψει της συνέχειας.
Η ουσία πάντως παραμένει. Τρεις βαθμοί, δύο στα δύο στον όμιλο και κορυφή. Σε τέτοια παιχνίδια, ειδικά εκτός έδρας, αυτό είναι που μετράει περισσότερο. Όμως αν η Εθνική θέλει να κάνει το επόμενο βήμα, θα χρειαστεί μεγαλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη δημιουργία και την αμυντική συνέπεια.
