Ο Παναθηναϊκός έφυγε από τη Βαλένθια με ένα αποτέλεσμα που χτίστηκε κατοχή με την κατοχή και κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Το 67-68 δεν αφήνει περιθώρια για υπερβολές. Αφήνει όμως καθαρή εικόνα για το τι έκανε σωστά στο παρκέ.
Αυτό που αλλάζει όλη την ανάγνωση του αγώνα είναι η άμυνα πάνω στην περιφέρεια. Η Βαλένθια είναι ομάδα που ζει από το spacing και το τρίποντο. Μπαίνει στο παιχνίδι με μέσο όρο πάνω από 90 πόντους και μεγάλο όγκο εκτελέσεων έξω από τα 6.75. Απέναντι στον Παναθηναϊκό τελείωσε με 6/30 τρίποντα. Το 20% δεν είναι απλώς αστοχία. Είναι αποτέλεσμα συνθηκών.
Οι πράσινοι δεν έπαιξαν παθητικά. Πίεσαν την πρώτη πάσα, έκοψαν τις γωνίες και κυρίως δεν επέτρεψαν στη μπάλα να κυκλοφορήσει καθαρά. Η Βαλένθια αναγκάστηκε να πάει σε εκτελέσεις μετά από ντρίμπλα ή με παίκτη πάνω στο σουτ. Αυτό εξηγεί γιατί από τα 5/26 του πρώτου μέρους δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση μετά. Δεν βρήκε ποτέ ρυθμό.
Εκεί που κρίθηκε πραγματικά
Υπάρχει μια λεπτομέρεια που εξηγεί το ματς καλύτερα από το τελικό σκορ. Στο 32’ η Βαλένθια είχε 51 πόντους. Δηλαδή σχεδόν 40 κάτω από τον μέσο όρο της. Αυτό δεν είναι τυχαίο δείγμα. Είναι συνέπεια συνέπειας στην άμυνα.
Ο Λεσόρ έδωσε όγκο μέσα στη ρακέτα και επικράτησε στις επαφές, όμως το βάρος έπεσε στα φτερά. Ο Χέιζ-Ντέιβις και ο Όσμαν έπαιξαν πάνω στην μπάλα, άλλαξαν σε σκριν χωρίς να ανοίξουν ρήγματα και έκλεισαν διαδρόμους. Δεν επέτρεψαν στη Βαλένθια να βρει εύκολες μεταβιβάσεις που οδηγούν σε ελεύθερα σουτ.
Ακόμη και όταν οι Ισπανοί πλησίασαν με σερί στην τέταρτη περίοδο, το έκαναν με πόντους κοντά στο καλάθι και από δεύτερες επιθέσεις. Όχι από αυτό που τους χαρακτηρίζει και αυτό ήταν καθοριστικό.
Ένα φινάλε χωρίς περιθώριο λάθους
Το παιχνίδι πήγε εκεί που συνήθως κρίνονται τέτοιες βραδιές. Στην τελευταία κατοχή. Με το σκορ στο 67-68 και τον Ναν να έχει βάλει μία από τις δύο βολές, η Βαλένθια είχε χρόνο για την τελική επιλογή.
Δεν βρήκε.
Η τελευταία άμυνα ήταν καθαρή σε εκτέλεση. Καμία “βοήθεια” που να ανοίγει ελεύθερο σουτ, καμία κακή αλλαγή, καμία βιασύνη. Η μπάλα έμεινε μακριά από το σημείο που ήθελαν οι γηπεδούχοι και η κατοχή τελείωσε χωρίς πραγματική απειλή.
Ο Παναθηναϊκός δεν τελείωσε το ματς με εντυπωσιακή δημιουργία. Οι 8 ασίστ δείχνουν ότι έπαιξε πολύ με προσωπικές φάσεις. Είχε όμως σωστές αποφάσεις στο τέλος. Ο Σορτς πήρε κατοχές, ο Λεσόρ κράτησε ισορροπία κοντά στο καλάθι και ο Ναν πήγε στη γραμμή όταν έπρεπε.
Αυτό που μένει είναι συγκεκριμένο. Κατέβασε μια από τις πιο παραγωγικές επιθέσεις της διοργάνωσης σχεδόν 25 πόντους κάτω από τον μέσο όρο της και δεν της επέτρεψε να βρει το βασικό της όπλο. Σε ματς που κρίθηκε στον πόντο, αυτή η λεπτομέρεια έκάνε όλη τη διαφορά.
