Στο 80ό λεπτό η Νότια Κορέα έκανε αυτό που φαινόταν από την αρχή ότι θα συμβεί. Όχι επειδή της «έκατσε» η φάση, αλλά επειδή είχε ήδη επιβάλει το παιχνίδι της και απλώς περίμενε να τελειώσει τη δουλειά. Ο Χιέον-Γκιου Οχ έβαλε το πόδι του και διαμόρφωσε το 2-1 απέναντι στην Τσεχία, αλλά η ανατροπή είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, σχεδόν από το πρώτο δεκάλεπτο.
Το κοντέρ έγραψε 12 τελικές για τους Κορεάτες και μόλις 3 για τους Τσέχους. Στην εστία 4-1. Όποιος είδε το ματς, ξέρει ότι ακόμη και αυτά τα νούμερα είναι… φτωχά για να περιγράψουν τη διαφορά. Η Κορέα είχε κατοχή, είχε ρυθμό, είχε καθαρές συνεργασίες. Αυτό που δεν είχε για ένα μεγάλο διάστημα ήταν το γκολ. Και για λίγο πήγε να το πληρώσει.
Προηγήθηκε αλλά δεν άντεξε
Η Τσεχία βρήκε το 0-1 στο 59’ με τον Κρέιτσι σε μία από τις ελάχιστες φορές που πέρασε τη μεσαία γραμμή με αξιώσεις. Πλάγιο του Τσούφαλ, κεφαλιά και προβάδισμα. Τόσο απλά. Τόσο «φθηνά». Και εκεί ακριβώς έγινε το λάθος της.
Αντί να αλλάξει προσέγγιση, να κρατήσει μπάλα ή έστω να κόψει τον ρυθμό του αντιπάλου, συνέχισε να παίζει παθητικά, σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα. Έδωσε μέτρα, έδωσε κατοχή και κυρίως έδωσε αυτοπεποίθηση σε μια ομάδα που ήδη πατούσε καλύτερα.
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι πήγε μονόδρομο. Η Κορέα δεν άνοιξε το γήπεδο άναρχα, δεν έπαιξε με πανικό. Δούλεψε τις φάσεις της με υπομονή και περίμενε τον παίκτη που θα κάνει τη διαφορά. Και αυτός εμφανίστηκε στο 67’.
Ο Ιν-Μπέομ Χουάνγκ δεν ισοφάρισε απλώς. «Άδειασε» άμυνα και τερματοφύλακα με μια κίνηση και εκτέλεσε με σκάψιμο που δεν αφήνει περιθώριο ανάλυσης. Είναι από αυτά τα γκολ που λες ότι δεν γίνεται να μην μπει. Και ταυτόχρονα από αυτά που εκθέτουν την αντίπαλη άμυνα.
Η Τσεχία πανηγύρισε για λίγο αλλά το VAR της το πήρε πίσω
Στο 78’ η Τσεχία πίστεψε ότι ξαναμπήκε στο παιχνίδι με τον Σούτσεκ, αλλά το VAR έκοψε σωστά το γκολ ως οφσάιντ. Ήταν η τελευταία της ουσιαστική παρουσία. Όχι γιατί δεν προσπάθησε μετά, αλλά γιατί δεν είχε τρόπο να δημιουργήσει.
Δύο φάσεις με τον Χλόζεκ στο τέλος και μία καλή επέμβαση του Κιμ Σέουνγκ-Γκου κράτησαν το σκορ. Μέχρι εκεί. Τίποτα οργανωμένο, τίποτα που να δείχνει ομάδα που ξέρει πώς να επιστρέψει σε ματς.
Και στο 80’ ήρθε το τελείωμα. Κίνηση από τα άκρα, σωστό γύρισμα και ο Οχ στη σωστή θέση. Χωρίς φανταχτερή εκτέλεση, χωρίς δεύτερη σκέψη. Το απλό πράγμα που όμως προκύπτει από σωστή ανάπτυξη.
Αυτό που ξεχώρισε δεν ήταν η ανατροπή. Ήταν η διαφορά φιλοσοφίας. Η Κορέα έπαιξε ποδόσφαιρο με αρχή, μέση και τέλος. Η Τσεχία έπαιξε για να αντέξει και όταν χρειάστηκε να αντιδράσει, δεν έβγαλε παλμό.
