Το Μουντιάλ δεν περιμένει κανέναν και το Ιράκ αυτό το γνωρίζει πριν καν πατήσει χορτάρι στη Μασαχουσέτη. Στην επιστροφή του στη μεγάλη διοργάνωση μετά από τέσσερις δεκαετίες, καλείται να αντιμετωπίσει μια Νορβηγία που δεν κουβαλά μόνο ποιότητα, αλλά και την αυτοπεποίθηση μιας ομάδας που ξέρει να στέκεται σωστά σε διοργανώσεις αυτού του επιπέδου.
Η πρεμιέρα του 9ου ομίλου δεν σηκώνει φανφάρες, μόνο καθαρή ανάγνωση. Το Ιράκ έρχεται με τη δίψα της επιστροφής, η Νορβηγία με τη φιλοδοξία να επιβεβαιώσει ότι ανήκει στις ομάδες που μπορούν να κάνουν το βήμα παραπάνω.
Μια επιστροφή που κουβαλάει ιστορία
Για το Ιράκ, αυτή η συμμετοχή είναι κάτι παραπάνω από μια απλή πρόκριση. Είναι η πρώτη του παρουσία σε Παγκόσμιο Κύπελλο μετά το 1986 και μόλις η δεύτερη συνολικά. Η διαδρομή μέχρι εδώ δεν ήταν εύκολη. Σε τρία χρόνια έδωσε 21 αγώνες, πέρασε από ομίλους, απέκλεισε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με συνολικό 3-2 και στο πιο κρίσιμο βήμα λύγισε τη Βολιβία με 2-1 σε ουδέτερο έδαφος στο Μεξικό.
Η πορεία αυτή έδωσε χαρακτήρα, όχι όμως και σταθερότητα. Τα τελευταία φιλικά έδειξαν μια ομάδα που ακόμη ψάχνει τα πατήματά της. Νίκησε την Ανδόρρα, κοίταξε στα μάτια την Ισπανία στο 1-1, όμως η ήττα με 0-2 από τη Βενεζουέλα άφησε ερωτήματα. Δέχτηκε γκολ νωρίς, δεν αντέδρασε και στο δεύτερο μέρος έχασε τον έλεγχο από το ξεκίνημα.
Ο Αϊμάν Χουσεΐν παραμένει το βαρόμετρο. Με 91 συμμετοχές και 32 γκολ είναι ο παίκτης που κουβαλάει την επίθεση και ο άνθρωπος που έστειλε το Ιράκ στο Μουντιάλ. Το ζήτημα είναι αν θα βρει τις στηρίξεις που χρειάζεται απέναντι σε άμυνες υψηλότερου επιπέδου.
Στον πάγκο, ο Γκράχαμ Άρνολντ φέρνει εμπειρία. Ξέρει τι σημαίνει Μουντιάλ – το έδειξε με την Αυστραλία το 2022 – όμως τώρα καλείται να δουλέψει με ένα σύνολο που δεν έχει το ίδιο επίπεδο συνοχής. Το Ιράκ δεν θα παίξει ανοιχτά. Θα ψάξει παιχνίδι υπομονής, θα κρατήσει χαμηλό ρυθμό και θα προσπαθήσει να χτυπήσει στις στιγμές.
Η Νορβηγία και η λογική της συνέπειας
Απέναντι σε αυτή την προσέγγιση, η Νορβηγία μοιάζει πιο «έτοιμη» ως ιδέα ομάδας. Δεν μπαίνει ως φαβορί, αλλά έχει τη δομή και την πειθαρχία που συχνά κάνουν τη διαφορά σε τέτοιες πρεμιέρες. Η τελευταία της παρουσία σε τελικά Μουντιάλ το 1998 συνοδεύτηκε από αήττητη πορεία στους ομίλους και αυτή η παρακαταθήκη παραμένει σημείο αναφοράς.
Η σκανδιναβική ομάδα παραδοσιακά στηρίζεται στην ισορροπία. Δεν θα παρασυρθεί εύκολα, δεν θα ανοίξει το παιχνίδι χωρίς λόγο και θα επιδιώξει να ελέγξει τον ρυθμό μέσα από τη μεσαία γραμμή. Σε παιχνίδια πρεμιέρας αυτό συνήθως μεταφράζεται σε προβάδισμα.
Με βάση την εικόνα των δύο ομάδων, το παιχνίδι δείχνει κλειστό. Το Ιράκ έχει 4/5 πρόσφατα under 2,5 και γενικά κινείται σε χαμηλά σκορ, ενώ στα 6 από τα 7 τελευταία επίσημα ματς του το αποτέλεσμα έμεινε στα 2-3 γκολ. Δεν είναι ομάδα που ανεβάζει εύκολα τέμπο, ειδικά απέναντι σε πιο οργανωμένους αντιπάλους.
Η Νορβηγία από την άλλη δεν έχει λόγο να ρισκάρει. Θα προσπαθήσει να χτίσει το παιχνίδι της πάνω στην υπομονή και να εκμεταλλευτεί τα λάθη. Σε πρεμιέρες, τέτοιες ομάδες κάνουν τη δουλειά χωρίς θόρυβο.
Το ερώτημα δεν είναι αν το Ιράκ μπορεί να αντισταθεί. Είναι για πόσο. Και κυρίως αν μπορεί να εκμεταλλευτεί τις λίγες στιγμές που θα του παρουσιαστούν. Γιατί σε αυτό το επίπεδο, μια φάση αρκεί για να αλλάξει τα πάντα ή να τα αφήσει ίδια για άλλα τέσσερα χρόνια.
