Η δεύτερη μέρα του Μουντιάλ είχε απ’ όλα. Ομάδες που μπήκαν με φόρα, άλλες που κόλλησαν από το πρώτο τέταρτο, και φινάλε που σε σηκώνουν από την καρέκλα. Από το Τέξας μέχρι το Τορόντο, κάθε παιχνίδι είχε τη δική του ένταση, τη δική του μικρή ιστορία.
Αγγλία: μπήκε σαν φαβορί και το έδειξε
Η Αγγλία δεν έκανε κάτι περίπλοκο. Μπήκε, σκόραρε, στραβοπάτησε, ξαναπήρε μπρος και καθάρισε. Το 4-2 με την Κροατία δεν ήταν «πρεμιέρα». Ήταν μήνυμα.
Το ματς ξεκίνησε με την Κροατία να πιέζει ψηλά και τους Άγγλους να κάνουν λάθη που δεν συνηθίζουν. Ο Κέιν άνοιξε το σκορ μετά από επανάληψη – σε ένα πέναλτι που θα συζητηθεί – και λίγο πριν το ημίχρονο έφτασε τον Λίνεκερ στα γκολ σε Μουντιάλ.
Η Κροατία όμως δεν λύγισε. Το γκολ του Μπατούρινα ήταν ζωγραφιά, ο Μούσα εκμεταλλεύτηκε την αναμπουμπούλα και το 2-2 στο ημίχρονο έβαλε φωτιά στο παιχνίδι. Από εκεί και πέρα, η Αγγλία έκανε αυτό που κάνει μια ομάδα που ξέρει τι θέλει και έχει και τον τρόπο. Ο Μπέλιγχαμ έκανε το 3-2, ο Ράσφορντ τελείωσε τη δουλειά στο 85’, παρά τις προσπάθειες του ηρωικού Λιβάκοβιτς.
Η Πορτογαλία μπλόκαρε, η Κολομβία έδειξε χαρακτήρα
Στον ίδιο άξονα, αλλά σε τελείως διαφορετικό τέμπο, η Πορτογαλία ξεκίνησε με το αριστερό. Το 1-1 με τη ΛΔ Κονγκό δεν είναι απλώς απώλεια βαθμών. Είναι καμπανάκι. Οι Ίβηρες προηγήθηκαν νωρίς με τον Νέβες, αλλά από εκεί και πέρα έδειξαν μια ομάδα χωρίς ιδέες. Κατοχή χωρίς ουσία, επιθέσεις που έσβηναν πριν γίνουν απειλή και έναν Κριστιάνο Ρονάλντο αποκομμένο.
Απέναντί τους, μια ομάδα που έπαιξε χωρίς φόβο. Η ΛΔ Κονγκό βρήκε το ιστορικό της πρώτο γκολ σε Μουντιάλ με τον Γουίσα στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους και στη συνέχεια κράτησε με πειθαρχία το αποτέλεσμα. Είχε μάλιστα και τη στιγμή της για κάτι παραπάνω με τον Μπακαμπού. Αντίθετα, η Πορτογαλία έμεινε σε μια εικόνα που προβληματίζει. Ταλέντο υπάρχει. Συνοχή όχι ακόμη
Κολομβία: ήρεμη δύναμη
Στο άλλο ματς του ομίλου, η Κολομβία έκανε αυτό που κάνει μια ομάδα που ξέρει πού πατάει. Δεν εντυπωσίασε, δεν έτρεξε παραπάνω απ’ όσο χρειαζόταν, αλλά κέρδισε 3-1 το Ουζμπεκιστάν χωρίς να ιδρώσει.
Ο Λουίς Ντίας ήταν παντού. Γκολ, ασίστ, απειλή σε κάθε κατοχή. Η Κολομβία είχε τον έλεγχο από νωρίς, είχε ρυθμό, είχε καθαρό μυαλό. Το Ουζμπεκιστάν βρήκε το πρώτο του γκολ σε Μουντιάλ, αλλά μέχρι εκεί. Η διαφορά ποιότητας φάνηκε εν τέλει, όταν οι Κολομβιανοί τελείωσαν το ματς χωρίς να ανεβάσουν καν ταχύτητα.
Το Τορόντο είχε το δικό του φινάλε
Και μετά κάπου στο Τορόντο, γράφτηκε το πιο δραματικό σενάριο της ημέρας. Γκάνα – Παναμάς 1-0 με γκολ στο 95’. Σε ένα ματς που για 90 λεπτά έμοιαζε να πηγαίνει προς τη λευκή ισοπαλία, η στιγμή ήρθε από εκεί που δεν το περίμενες. Ο Σεμένιο έβγαλε την κάθετη, ο Ασάντε γύρισε την μπάλα και ο Γιρένκι έγραψε το τέλος.
Το παιχνίδι είχε λάθη, είχε νεύρα και οι φάσεις ήταν λιγοστές, αλλά είχε ένα τέλος που σου θυμίζει γιατί αυτή η διοργάνωση δεν συγχωρεί ούτε λεπτό χαλάρωσης.
