Αγγλία και Αργεντινή χρειάστηκαν παράταση για να φτάσουν στους «4», με πρωταγωνιστές τους ηγέτες τους.
Η μέρα των προημιτελικών άφησε πίσω της δύο παιχνίδια που κρίθηκαν στη λεπτομέρεια και στη διαχείριση των κρίσιμων στιγμών. Η Αγγλία λύγισε τη Νορβηγία στο 93’, η Αργεντινή καθάρισε την Ελβετία στο τελευταίο δεκάλεπτο της παράτασης. Κοινός παρονομαστής, η ποιότητα εκείνων που παίρνουν την ευθύνη όταν το παιχνίδι βαραίνει.
Το αποτύπωμα του Μπέλιγχαμ
Στο Μαϊάμι, η Αγγλία βρέθηκε να κυνηγάει. Το γκολ του Σιέλντερουπ στο 36’ έδωσε στη Νορβηγία το παιχνίδι που ήθελε, με χαμηλά μέτρα και υπομονή. Η ομάδα του Τούχελ είχε την κατοχή, αλλά όχι καθαρές λύσεις. Χρειάστηκε μια ατομική ενέργεια για να αλλάξει η ισορροπία.
Ο Μπέλιγχαμ στο 45+2’ ισοφάρισε με κίνηση και τελείωμα υψηλού επιπέδου, επαναφέροντας την Αγγλία πριν την ανάπαυλα. Το δεύτερο μέρος είχε ελάχιστο ρυθμό και ακόμη λιγότερες φάσεις. Τα xGoals κατέρρευσαν, οι τελικές στον στόχο εξαφανίστηκαν και το παιχνίδι οδηγήθηκε φυσιολογικά στην παράταση.
Εκεί κρίθηκαν όλα νωρίς. Στο 93’, από σουτ του Ρότζερς και ασταθή επέμβαση του Νίλαντ, ο Μπέλιγχαμ βρέθηκε στο σωστό σημείο για το 2-1. Ήταν η φάση που ξεχώρισε σε ένα ματς με ελάχιστες καθαρές στιγμές. Από εκεί και πέρα, η Αγγλία διαχειρίστηκε το προβάδισμα, παρά την πίεση της Νορβηγίας και τις αμφισβητούμενες φάσεις, όπως το πέναλτι που πήρε πίσω ο διαιτητής και τη συζήτηση για τη spidercam στο δεύτερο γκολ.
Η Νορβηγία είχε τις στιγμές της, με το δοκάρι του Άγιερ και τις τελικές στο δεύτερο μέρος, αλλά πλήρωσε την αδυναμία της να τελειώσει το παιχνίδι όταν είχε τον έλεγχο. Η Αγγλία, αντίθετα, αξιοποίησε τις λίγες καθαρές φάσεις της και προχώρησε.
Η υπομονή της Αργεντινής
Στο Κάνσας, η Αργεντινή ξεκίνησε ιδανικά με το γκολ του ΜακΆλιστερ από κόρνερ στο 10’, αλλά το παιχνίδι δεν κύλησε όπως θα ήθελε. Η Ελβετία κράτησε την μπάλα, ισορρόπησε και τελικά βρήκε το 1-1 στο 67’ με τον Εντόι.
Η αποβολή του Εμπολό στο 72’ άλλαξε τα δεδομένα, αλλά όχι άμεσα το σκορ. Η Αργεντινή πίεσε, δημιούργησε, όμως έλειψε η καθαρή εκτέλεση στην κανονική διάρκεια. Η μεγαλύτερη φάση ήρθε στο 90+9’, με τον Λισάντρο Μαρτίνες, αλλά ο Κόμπελ κράτησε το 1-1.
Στην παράταση, η εικόνα ήταν διαφορετική. Η Ελβετία έμεινε χαμηλά, η Αργεντινή κυκλοφόρησε, περίμενε και τελικά βρήκε το καθοριστικό σουτ. Στο 112’, ο Άλβαρες εκτέλεσε με φάλτσο εκτός περιοχής και έδωσε προβάδισμα. Ήταν μια φάση που δεν «φωνάζει», αλλά κρίνει παιχνίδια τέτοιου επιπέδου.
Στο 120+1’, ο Λαουτάρο έκλεισε το ματς από κοντά, μετά από δεύτερη προσπάθεια. Το 3-1 δεν αποτυπώνει πλήρως την αντίσταση της Ελβετίας, αλλά δείχνει την αποτελεσματικότητα της Αργεντινής όταν βρήκε χώρο.
Το κοινό σημείο
Και στα δύο παιχνίδια, η διαφορά δεν ήταν στη συνολική εικόνα, αλλά στις στιγμές. Η Αγγλία είχε λιγότερες καθαρές φάσεις, η Αργεντινή χρειάστηκε χρόνο για να επιβληθεί. Όμως και οι δύο είχαν παίκτες που δεν δίστασαν.
«Στα μεγάλα ματς δεν χρειάζεσαι πολλές ευκαιρίες, χρειάζεσαι τη σωστή», ήταν η φράση που κυκλοφορούσε στη μεικτή ζώνη μετά το τέλος. Και αυτό φαίνεται να ταίριαξε και στα δύο παιχνίδια.
Η συνέχεια φέρνει τις δύο ομάδες απέναντι. Αγγλία και Αργεντινή δεν έφτασαν εύκολα εδώ, αλλά έδειξαν ότι ξέρουν να κερδίζουν όταν το παιχνίδι γίνεται κλειστό και απαιτητικό. Και σε αυτό το επίπεδο, αυτό είναι που μετρά περισσότερο.
