Το ντέρμπι της 16ης αγωνιστικής στο «Κλεάνθης Βικελίδης» είχε ρυθμό από το πρώτο λεπτό και δύο γρήγορα γκολ που έδωσαν χαρακτήρα στο παιχνίδι. Άρης και ΑΕΚ έμειναν στο 1-1, σε μια αναμέτρηση όπου καμία από τις δύο ομάδες δεν κατάφερε να πάρει το πάνω χέρι για μεγάλο διάστημα, αλλά και καμία δεν έδειξε διατεθειμένη να αφήσει το ματς να της ξεφύγει.
Η ΑΕΚ μπήκε πιο αποφασιστικά και άνοιξε το σκορ στο 8’, όταν ο Λιούμπιτσιτς εκμεταλλεύτηκε το λάθος στην άμυνα του Άρη και έβγαλε τον Αμπουμπακαρί Κοϊτά σε θέση που δεν συγχωρεί. Ο Άρης, όμως, αντέδρασε άμεσα. Στο 11’, από εκτέλεση φάουλ του Μόντσου, ο Φρέντρικ Γένσεν πήρε την κατάλληλη θέση και με δυνατό τελείωμα έφερε το παιχνίδι στα ίσα, βάζοντας ξανά την ομάδα του στο ματς.
Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι πήγε περισσότερο στη λεπτομέρεια. Η ΑΕΚ κράτησε περισσότερη μπάλα και προσπάθησε να βρει χώρους πίσω από την άμυνα του Άρη, ενώ οι γηπεδούχοι έψαξαν τις επιθέσεις από τα άκρα και τις γρήγορες μεταβάσεις.
Στο δεύτερο μέρος, το παιχνίδι έμεινε ανοιχτό, αλλά χωρίς την τελική ενέργεια που θα έδινε σε κάποια από τις δύο ομάδες το προβάδισμα. Ο Άρης έμεινε μέσα στο ματς με τρεξίματα και σωστές αποστάσεις, η ΑΕΚ προσπάθησε να πιέσει περισσότερο, όμως το γκολ δεν ήρθε ποτέ. Ο Άρης είχε καθαρό πλάνο στο ανασταλτικό κομμάτι και δεν άφησε την ΑΕΚ να βρει ρυθμό στο τελευταίο τρίτο, ενώ άγγιξε και την ολική ανατροπή στο 58′, όταν το γκολ του Ντούντου ακυρώθηκε μετά από παρέμβαση του VAR για επιθετικό φάουλ στη φάση. Οι φιλοξενούμενοι είχαν τις στιγμές τους, αλλά δεν βρήκαν το τελείωμα που θα άλλαζε την ροή του αγώνα. Το 1-1 αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό αυτό που είδαμε: δύο ομάδες που είχαν διάθεση, αλλά όχι την καθαρότητα για να τελειώσουν το παιχνίδι.
Η ΑΕΚ παραμένει ισόβαθμη με τον ΠΑΟΚ, με τον βαθμό της ισοπαλίας να τη διατηρεί σε τροχιά κορυφής. Για τον Άρη, το αποτέλεσμα αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε έναν από τους βασικούς διεκδικητές του τίτλου, όμως για άλλη μία φορά δεν κατάφερε να πάρει αυτό που ίσως άξιζε, την ώρα που η δική του πίεση είναι πλέον να περάσει από τον ρόλο του ανταγωνιστικού αντιπάλου σε εκείνον του πραγματικού διεκδικητή του πρωταθλήματος.
