Η Λεωφόρος στα γαλανόλευκα είχε παλμό και φωνή, αλλά στο τέλος έμεινε με μια πίκρα που δεν λέει να φύγει εύκολα. Η Εθνική Ελπίδων κοίταξε τη Γερμανία στα μάτια, όμως γνώρισε την ήττα με 0-2 σε ένα ματς που κρίθηκε εκεί που συνήθως κρίνονται αυτά τα παιχνίδια. Στα λάθη και στις στημένες φάσεις.
Η ζημιά έγινε νωρίς. Στο 11ο λεπτό, σε κόρνερ από τα δεξιά, η άμυνα δεν έδιωξε όπως έπρεπε και ο Ζαΐντ Ελ Μάλα βρέθηκε σε θέση βολής για να γράψει το 0-1. Από εκείνο το σημείο και μετά, η Γερμανία πήρε το πάνω χέρι χωρίς να χρειαστεί να κάνει κάτι εντυπωσιακό. Απλά έπαιξε με το μυαλό και την ψυχραιμία της.
Η αντίδραση της Ελλάδας ήταν άμεση, όχι όμως αποτελεσματική. Οι παίκτες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος κυκλοφόρησαν την μπάλα, έψαξαν τις πλευρές με τον Κωστούλα να είναι δραστήριος, αλλά οι τελικές δεν είχαν την απαιτούμενη ποιότητα. Στο 19’ ο Κούτσιας δοκίμασε από μακριά, στο 22’ ο Αλμύρας δεν βρήκε καθαρά την μπάλα, ενώ λίγο αργότερα ο Καλογερόπουλος αστόχησε σε καλή στιγμή. Το πρόβλημα δεν ήταν η ανάπτυξη. Ήταν η τελική ενέργεια.
Το πάλεψε, αλλά δεν το “καθάρισε”
Το πρώτο ημίχρονο έκλεισε με την Ελλάδα να δείχνει πιο “μέσα στο ματς” απ’ όσο δείχνει το σκορ. Είχε την μπάλα, είχε διάθεση, αλλά δεν είχε το καθαρό τελείωμα. Και απέναντι σε τέτοιες ομάδες, αυτό το πληρώνεις.
Στην επανάληψη, η εικόνα δεν άλλαξε πολύ. Η Ελλάδα μπήκε ξανά δυνατά, είχε την καλή στιγμή στο 48’ με τον Κωστούλα, ενώ στο 71’ ο ίδιος έκλεψε και έφτιαξε φάση για τον Μπρέγκου που δεν κατάφερε να νικήσει τον Μπάκχαους. Εκεί ήταν η στιγμή που το ματς μπορούσε να γυρίσει.
Δεν γύρισε. Και δύο λεπτά μετά ήρθε το δεύτερο χτύπημα. Στο 73’, πάλι από στημένη μπάλα, πάλι από κακή αντίδραση στην άμυνα. Ο Κοντούρης δεν απομάκρυνε σωστά και ο Άντον Καντέ στο δεύτερο δοκάρι έκανε το 0-2 με κεφαλιά. Δύο φάσεις, δύο γκολ. Καθαρή υπόθεση.
Εκεί που κερδίζεις, εκεί που χάνεις
Το τελικό αποτέλεσμα αφήνει μια αίσθηση ότι η Ελλάδα άξιζε κάτι παραπάνω, αλλά στο ποδόσφαιρο δεν παίρνεις αυτό που αξίζεις, παίρνεις αυτό που κάνεις σωστά. Και η αλήθεια είναι ότι στις λεπτομέρειες η Γερμανία ήταν ένα βήμα μπροστά.
Η Εθνική έφτιαξε πάνω από δέκα τελικές, αλλά λίγες πήγαν πραγματικά μέσα στην εστία. Από την άλλη, οι Γερμανοί δεν πίεσαν συνεχώς, όμως όταν βρήκαν την ευκαιρία, την τελείωσαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Και κυρίως, χτύπησαν εκεί που πονούσε, στις στημένες φάσεις.
Μέσα σε όλα, κρατάς την εικόνα παικτών όπως ο Κωστούλας που πήρε προσπάθειες και δεν κρύφτηκε, αλλά και τη γενική διάθεση της ομάδας να παίξει ποδόσφαιρο και όχι απλά να αμυνθεί. Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζεται περισσότερη συγκέντρωση πίσω και πιο καθαρές επιλογές μπροστά.
Η Λεωφόρος είχε 4.835 κόσμο που είδε μια ομάδα με προοπτική, αλλά και με πράγματα που θέλουν δουλειά. Η κορυφή του ομίλου δεν χάθηκε, αλλά πλέον δεν εξαρτάται μόνο από την Ελλάδα.
