Υπάρχουν γήπεδα που απλώς φιλοξενούν αγώνες και υπάρχουν κι εκείνα που κουβαλούν ιστορίες. Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Από το 1985 μέχρι σήμερα παραμένει ένας από τους πιο ζωντανούς χώρους μνήμης του ελληνικού αθλητισμού. Ένα κλειστό που είδε γενιές φιλάθλων να μεγαλώνουν στις εξέδρες του και αθλητές να γράφουν στιγμές που έμειναν για πάντα.
Το γήπεδο του Φαλήρου δεν έγινε εμβληματικό μόνο χάρη στη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του. Έγινε από όσα συνέβησαν μέσα του. Από τις φωνές που το γέμισαν, μέχρι τις βραδιές που έκαναν ένα ολόκληρο έθνος να κοιτάζει το παρκέ του.
Το καλοκαίρι που άλλαξε τα πάντα
Η στιγμή που σφράγισε για πάντα το ΣΕΦ ήρθε τον Ιούνιο του 1987. Η Ελλάδα φιλοξενούσε το Ευρωμπάσκετ και το κλειστό του Φαλήρου έγινε το κέντρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Στον τελικό της 14ης Ιουνίου, η Εθνική ομάδα αντιμετώπισε τη Σοβιετική Ένωση σε ένα παιχνίδι που έμεινε ανεξίτηλο στη συλλογική μνήμη. Με μπροστάρηδες τον Νίκο Γκάλη και τον Παναγιώτη Γιαννάκη, η Ελλάδα επικράτησε 103–101 στην παράταση. Το τρόπαιο σηκώθηκε μέσα σε ένα γήπεδο που έμοιαζε να δονείται. Εκείνο το βράδυ δεν άλλαξε μόνο η ιστορία της διοργάνωσης. Άλλαξε η σχέση των Ελλήνων με το μπάσκετ.
Από εκείνη τη στιγμή το ΣΕΦ έγινε κάτι περισσότερο από μια αθλητική εγκατάσταση. Έγινε σύμβολο μιας εποχής.
Το σπίτι μιας μπασκετικής αυτοκρατορίας
Λίγα χρόνια αργότερα, το κλειστό του Φαλήρου απέκτησε ακόμη πιο έντονη ταυτότητα όταν έγινε η έδρα της ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, το ΣΕΦ μετατράπηκε στο σκηνικό για δεκάδες ευρωπαϊκές και ελληνικές βραδιές.
Εκεί πανηγυρίστηκαν πρωταθλήματα και γράφτηκαν πορείες που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή. Το κόκκινο των εξεδρών, οι σημαίες και τα συνθήματα δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα συναντά κανείς αλλού.
Στην πορεία των δεκαετιών, το ΣΕΦ φιλοξένησε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις σε πολλά αθλήματα: αγώνες βόλεϊ, τελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων, παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε αθλήματα όπως η πάλη και η άρση βαρών. Η σημαντικότερη ανανέωση του χώρου έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όταν το στάδιο εκσυγχρονίστηκε για να φιλοξενήσει το ολυμπιακό τουρνουά βόλεϊ.
Τέσσερις και πλέον δεκαετίες μετά τα εγκαίνιά του, το ΣΕΦ εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο ζωντανούς αθλητικούς χώρους της χώρας. Πέρα από τους αγώνες, έχει φιλοξενήσει συναυλίες, μεγάλες εκδηλώσεις και στιγμές που ξεπερνούν τα όρια του αθλητισμού.
Πριν από λίγες ημέρες συμπλήρωσε 41 χρόνια παρουσίας από την ημέρα που άνοιξε τις πύλες του τον Φεβρουάριο του 1985. Μια επέτειος που λειτούργησε περισσότερο ως αφορμή για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι τι σημαίνει αυτό το γήπεδο για τον ελληνικό αθλητισμό.
Γιατί το ΣΕΦ δεν είναι μόνο τσιμέντο και καθίσματα. Είναι οι στιγμές που άφησαν και αφήνουν το αποτύπωμά τους πάνω του.
