Η Νέα Φιλαδέλφεια έχει γεμίσει από νωρίς, πολύ πριν φτάσει η ώρα της σέντρας. Γύρω από την OPAP Arena ο κόσμος της ΑΕΚ έχει στήσει τη δική του γιορτή, με σημαίες, κασκόλ και εκείνο το γνώριμο βουητό που ανεβαίνει όσο περνά η ώρα. Δεν είναι ένα απλό απόγευμα αγώνα. Είναι η μέρα που περίμεναν εδώ και μήνες.
Και όχι άδικα. Η ΑΕΚ έχει ήδη κατακτήσει το 14ο πρωτάθλημα της ιστορίας της και το αποψινό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό (19:30) λειτουργεί ως το τελευταίο κομμάτι της σεζόν. Με γεμάτο γήπεδο, sold out από καιρό, και έναν κόσμο που δεν ήρθε για να δει απλώς ένα ντέρμπι, αλλά για να ζήσει τη στιγμή μέχρι το τέλος.
Η χρονιά που “έδεσε” σωστά
Αν κάτι χαρακτήρισε την ΑΕΚ φέτος, δεν ήταν μόνο τα αποτελέσματα. Ήταν η αίσθηση ότι ήξερε τι ζητούσε στο γήπεδο. Με 56 γκολ ενεργητικό και λύσεις σε όλες τις γραμμές, η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς δεν στηρίχθηκε σε ένα πρόσωπο, αλλά σε μια λειτουργία που δούλευε σχεδόν κάθε εβδομάδα.
Το σημείο καμπής ήρθε στα playoffs. Το διπλό στο Καραϊσκάκης στις 5 Απριλίου, με το 0-1 απέναντι στον Ολυμπιακό, δεν έδωσε απλώς βαθμούς. Έδωσε κάτι πιο ουσιαστικό. Την αίσθηση ότι αυτή τη φορά δεν θα ξεφύγει. Μέχρι τότε οι “ερυθρόλευκοι” είχαν χτίσει ένα σερί έξι νικών στα μεταξύ τους παιχνίδια. Εκείνο το βράδυ, όμως, η εικόνα άλλαξε.
Η ΑΕΚ έμαθε να κερδίζει και τα “κλειστά” παιχνίδια. Να μην πανικοβάλλεται. Να παίρνει αυτό που χρειάζεται χωρίς να ανοίγεται άσκοπα. Και κάπως έτσι έφτασε στην κορυφή πριν καν φτάσει η τελευταία αγωνιστική.
Ένα ντέρμπι με δύο αναγνώσεις
Το αποψινό παιχνίδι έχει διαφορετική σημασία για τους δύο. Για την ΑΕΚ είναι το φινάλε. Για τον Ολυμπιακό είναι ακόμα υπόθεση. Με νίκη εξασφαλίζει τη 2η θέση και το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League. Με οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα, θα κοιτάζει τι γίνεται στη Λεωφόρο.
Αυτή η διαφορά συνήθως φαίνεται στο γήπεδο, αλλά όχι πάντα. Γιατί απόψε υπάρχει και κάτι άλλο. Το πλαίσιο. Μια έδρα γεμάτη, μια ομάδα που παίζει χωρίς άγχος και ένας κόσμος που έχει ήδη μπει στο κλίμα της φιέστας από το Σάββατο.
Περισσότεροι από 20.000 βρέθηκαν στην ανοικτή προπόνηση, οι δρόμοι γέμισαν ώρες πριν, η μπουτίκ άδειασε από μπλούζες τίτλου και τα 14 λάβαρα είναι έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στην οροφή του γηπέδου. Είναι από εκείνες τις βραδιές που το ποδόσφαιρο ξεφεύγει λίγο από τις γραμμές του.
Αγωνιστικά, υπάρχουν προϋποθέσεις για παιχνίδι με ρυθμό. Οι δύο ομάδες έχουν ποιότητα μπροστά, με τον Λούκα Γιόβιτς και τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί να αποτελούν σταθερές απειλές, ενώ και τα μεταξύ τους φέτος έδειξαν ότι το σκορ μπορεί να κριθεί στη λεπτομέρεια. Από το 1-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι το 0-1 στο Φάληρο, καμία αναμέτρηση δεν άνοιξε πραγματικά.
Απόψε, όμως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Η ΑΕΚ δεν κυνηγά, παίζει. Και όταν μια ομάδα παίζει ελεύθερα, συχνά παρασύρει και τον αντίπαλο.
Στο τέλος της βραδιάς, το αποτέλεσμα θα καταγραφεί. Αλλά δύσκολα θα είναι αυτό που θα θυμούνται οι περισσότεροι. Θα είναι η εικόνα της εξέδρας, τα φώτα, τα λάβαρα που ανεβαίνουν και μια ομάδα που μετά από μια γεμάτη χρονιά, στέκεται εκεί που πίστευε ότι ανήκει.
