Η Νέα Φιλαδέλφεια δεν άντεξε. Ξέσπασε. Σείστηκε. Κι όταν το χρονόμετρο έδειχνε 90+4’, η μπάλα έφευγε από το πόδι του Ζοάο Μάριο και κατέληγε στα δίχτυα του Λαφόν, γράφοντας το 2-1 που δεν ήταν απλώς ένα γκολ. Ήταν το γκολ που κουβαλούσε έναν τίτλο.
Η ΑΕΚ είναι πρωταθλήτρια. Με τον τρόπο που χαρακτηρίζει ομάδες που αντέχουν την πίεση μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Το παιχνίδι που πήγε να στραβώσει…
Μέχρι εκείνο το σημείο στις καθυστερήσεις, το σενάριο έμοιαζε να παίζει με τα νεύρα της ομάδας του Νίκολιτς. Ο Παναθηναϊκός είχε βρει το προβάδισμα στο 62’ με τον Τεττέη, σε μια φάση που ξεκίνησε από το δοκάρι του Τσέριν και κατέληξε σε κεφαλιά από κοντά. Ήταν το είδος της στιγμής που παγώνει ένα γήπεδο γεμάτο προσδοκία.
Κι όμως, η ΑΕΚ δεν διαλύθηκε. Δεν βιάστηκε να παίξει όλα της τα χαρτιά μονομιάς. Πίεσε μεθοδικά, έσφιξε τον Παναθηναϊκό στο μισό γήπεδο και άρχισε να παράγει φάσεις με συνέπεια.
Στο 72’ ήρθε η απάντηση. Γέμισμα του Ρότα, ο Γιόβιτς έβαλε το σώμα του σωστά και ο Ζίνι εκτέλεσε με καθαρό μυαλό για το 1-1. Το γήπεδο πήρε ξανά φωτιά, αλλά η ιστορία δεν είχε τελειώσει.
Τα νούμερα λένε την αλήθεια. Στο δεύτερο μέρος η ΑΕΚ είχε διψήφιο αριθμό τελικών, με συνεχόμενες επισκέψεις στην περιοχή του Παναθηναϊκού. Το δοκάρι του Ζίνι στο 77’ ήταν προειδοποίηση. Οι επεμβάσεις του Λαφόν κράτησαν το παιχνίδι ζωντανό μέχρι το φινάλε.
Το γκολ που έκρινε μια σεζόν
Κι όταν όλα έδειχναν ότι το ματς θα τελειώσει σε μια ισοπαλία που δεν αρκούσε, ήρθε η φάση που θα μείνει.
Στο 90+4’, μέσα από μονομαχία του Γιόβιτς με τον Πάλμερ-Μπράουν, η μπάλα στρώθηκε στον Ζοάο Μάριο και εκείνος με εξαιρετικό τελείωμα την έστειλε στα δίχτυα. Η Νέα Φιλαδέλφεια έζησε τη στιγμή που περίμενε.
Το timing δεν θα μπορούσε να είναι πιο σκληρό για τον αντίπαλο. Ο Παναθηναϊκός είχε αντέξει, είχε βρει χώρους στην κόντρα, είχε τις στιγμές του όπως το σουτ του Ζαρουρί στο 83’. Αλλά στο τέλος λύγισε από το βάρος της πίεσης.
Η ΑΕΚ, από την άλλη, έδειξε γιατί έφτασε μέχρι εδώ. Δεν είναι μόνο το ταλέντο. Είναι η επιμονή. Είναι η ικανότητα να διαχειρίζεται το χάος των τελευταίων λεπτών χωρίς να χάνει το μυαλό της.
Το άλλο ματς στα playoffs έληξε ισόπαλο. Και αυτό έκανε το γκολ του Ζοάο Μάριο ακόμη πιο βαρύ. Δεν ήταν απλώς νίκη. Ήταν στέψη.
