Ο Ολυμπιακός σφράγισε το πρωτάθλημα στο ΣΕΦ με το 89-85 απέναντι στον Παναθηναϊκό AKTOR και έκλεισε μια σειρά τελικών που έμοιαζε με διαρκή αναμέτρηση αντοχών και αποφάσεων στο όριο. Το 16ο πρωτάθλημα της ιστορίας του δεν ήρθε εύκολα, αλλά μέσα από ένα Game 5 που έσπασε ρυθμούς, άλλαξε ψυχολογία πολλές φορές και τελικά κρίθηκε εκεί που συνήθως κρίνονται τέτοια παιχνίδια. Στην καθαρότητα της τελευταίας απόφασης και στη διαχείριση των τελευταίων κατοχών. Ο Ολυμπιακός πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε, ενώ ο Παναθηναϊκό; AKTOR πάλεψε αλλα τελικά δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Πειραώτικης ομάδας.
Ο Ολυμπιακός μπήκε με σχέδιο που φαινόταν από το πρώτο δεκάλεπτο. Πίεση στη ρακέτα, δεύτερες επιθέσεις, καθαρή στόχευση στο mismatch. Το 26-17 της πρώτης περιόδου δεν ήταν απλώς καλό ξεκίνημα· ήταν δήλωση για το πού θα πάει η μπάλα. Ο Νίκολα Μιλουτίνοβ έδωσε τον τόνο στο ζωγραφιστό, ο Σάσα Βεζένκοβ διάβασε σωστά κάθε αδυναμία της άμυνας του Παναθηναϊκού και οι «πράσινοι» έμειναν να κυνηγούν χωρίς να βρίσκουν σταθερά μεγάλα καλάθια.
Στο ημίχρονο, το 47-35 είχε ήδη σχηματίσει μια πρώτη εικόνα. Όχι τελειωμένη, αλλά καθαρή. Ο Ολυμπιακός είχε συνέπεια και βάθος στο ζωγραφιστό, ο Παναθηναϊκός περισσότερα ξεσπάσματα παρά διάρκεια. Και όμως, το παιχνίδι δεν είχε «κλειδώσει».
Όταν το παιχνίδι ξέφυγε από τον έλεγχο και έγινε κατοχή–κατοχή
Το τρίτο δεκάλεπτο ήταν το σημείο που το ματς άλλαξε χαρακτήρα. Ο Παναθηναϊκός βρήκε ενέργεια από τον Βασίλη Τολιόπουλο, που δεν πήρε απλώς προσπάθειες αλλά κουβάλησε επιθέσεις με προσωπικό ρυθμό, ενώ ο Τσέντι Όσμαν έδωσε σουτ που κράτησαν την ομάδα μέσα στο παιχνίδι. Το -20 έγινε -10 και το ΣΕΦ άρχισε να νιώθει πίεση.
Εκεί όμως το παιχνίδι πέρασε σε άλλη διάσταση. Οι τεχνικές ποινές, οι διακοπές, οι έντονες αντιδράσεις στους πάγκους και η αποβολή του Κέντρικ Ναν έκοψαν τον ρυθμό του Παναθηναϊκού σε κρίσιμο σημείο. Από εκεί και μετά, η ισορροπία στη δημιουργία του άλλαξε.
Ο Ολυμπιακός παρά την ταυτόχρονη αποβολή του Τζόουνς δεν πανικοβλήθηκε. Δεν ανέβασε ταχύτητα, δεν έψαξε εντυπωσιακές λύσεις. Αντίθετα, επέμεινε στην άμυνά του, προκάλεσε φθορά, πήρε τις βολές που έπρεπε και έκανε τις σωστές επιλογές. Ο Εβάν Φουρνιέ κράτησε την ομάδα όρθια στη γραμμή, ο Βεζένκοβ έβαλε το σουτ που έκοψε τη φόρα της επιστροφής και το 83-72 λειτούργησε σαν σημείο όπου το παιχνίδι έγειρε οριστικά προς τη μία πλευρά.
Το φινάλε που κρίθηκε στις βολές και όχι στις ιδέες
Ο Παναθηναϊκός δεν έπεσε χωρίς αντίδραση. Με τον Τολιόπουλο να βρίσκει μεγάλα σουτ και τον Όσμαν να δίνει ξανά σκορ, η διαφορά έπεσε και το 89-85 δείχνει καθαρά ότι το φινάλε δεν ήταν εύκολο. Αλλά το κρίσιμο σημείο ήταν αλλού: στις κατοχές που χάθηκαν πριν καν γίνουν προσπάθεια, στα ριμπάουντ που δεν μαζεύτηκαν και στις βολές που έδωσαν στον Ολυμπιακό χρόνο και ηρεμία.
Εκεί κρίθηκε ο τίτλος. Όχι σε μία φάση, αλλά σε μια σειρά μικρών αποφάσεων που ο Ολυμπιακός εκτέλεσε καλύτερα όταν η μπάλα έκαιγε. Και αυτό στο Game 5 δεν γράφεται με εντυπωσιασμό. Γράφεται εκ του αποτελέσματος.
Ο Ολυμπιακός παίρνει το 16ο και κλείνει μια χρονιά τίτλων σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός πάλεψε ως το τελευταίο λεπτό, όμως του έλειψε η καθαρότητα στις αποφάσεις και οι απουσίες του αποδείχθηκαν πιο κομβικές από τις αντίστοιχες του Ολυμπιακού.
