Η Νέα Φιλαδέλφεια ετοιμάζεται για μια από εκείνες τις ευρωπαϊκές βραδιές που δεν κρίνονται μόνο με τα πόδια αλλά και με το στομάχι. Η ΑΕΚ καλείται να κυνηγήσει κάτι που μοιάζει υπερβολικό στα χαρτιά, αλλά στο ποδόσφαιρο έχει αποδειχθεί πολλές φορές ότι οι αριθμοί δεν είναι πάντα το τέλος της ιστορίας. Το 3-0 από τη Ράγιο Βαγεκάνο στο πρώτο παιχνίδι δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Μόνο για ρίσκο, πίεση και καθαρές αποφάσεις.
Η εικόνα της Ένωσης στο πρώτο ματς δεν ήταν απλώς κακή, ήταν κατώτερη των περιστάσεων σε όλα τα επίπεδα. Δέχθηκε τρία γκολ με σχετική ευκολία, δεν βρήκε ρυθμό δημιουργίας και κυρίως δεν έδειξε την προσωπικότητα που απαιτείται σε τέτοιες βραδιές. Αυτό όμως δημιουργεί και ένα περίεργο δεδομένο για τη ρεβάνς. Η ΑΕΚ δεν έχει τίποτα να προστατεύσει, μόνο να επιτεθεί.
Τα πλάνα Νίκολιτς και το κενό Γιόβιτς
Ο Μάρκο Νίκολιτς βρίσκεται μπροστά σε ίσως τη δυσκολότερη εξίσωση της θητείας του μέχρι σήμερα. Να φτιάξει μια ομάδα που θα σκοράρει τουλάχιστον τρεις φορές απέναντι σε ένα ισπανικό σύνολο που ξέρει να διαχειρίζεται προβάδισμα και ταυτόχρονα να μην εκτεθεί αμυντικά από νωρίς.
Η απουσία του Λούκα Γιόβιτς αλλάζει όλο τον σχεδιασμό. Ο Σέρβος είναι ο πιο αξιόπιστος εκτελεστής της ΑΕΚ φέτος και η απουσία του στερεί όχι μόνο γκολ αλλά και παρουσία μέσα στην περιοχή. Σε τέτοιες συνθήκες, η λογική λέει πως ο Νίκολιτς θα ψάξει μεγαλύτερη κινητικότητα μπροστά. Ο Γκατσίνοβιτς συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να παίξει πιο κοντά στον φορ, λειτουργώντας ως δεύτερος επιθετικός ή δημιουργικός σύνδεσμος, ενώ ο Κοϊτά δύσκολα θα μετακινηθεί από τη δεξιά πλευρά, εκεί όπου δίνει πλάτος και απειλή στο ένας εναντίον ενός.
Το όνομα του Κουτέσα επανέρχεται δυναμικά για την κορυφή της επίθεσης. Δεν είναι ο κλασικός φορ περιοχής, αλλά έχει το ένστικτο του γκολ και κυρίως την ικανότητα να βγει εκτός περιοχής και να τραβήξει στόπερ, δημιουργώντας χώρους. Ο Ζίνι μοιάζει πιο πιθανό να χρησιμοποιηθεί ως λύση από τον πάγκο, σε ένα σενάριο όπου η ΑΕΚ θα χρειάζεται φρεσκάδα και επιπλέον πίεση στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα.
Στον άξονα, ο Περέιρα δείχνει να έχει προβάδισμα για βασικός, προσφέροντας ισορροπία και πρώτη πάσα, ενώ η κατάσταση του Μάνταλου δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας για συμμετοχή σε τόσο απαιτητικό ρυθμό. Ο Μαρίν, από την άλλη, επιστρέφει και δίνει μια λύση που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική τόσο δημιουργικά όσο και εκτελεστικά.
Το παιχνίδι της υπομονής
Απέναντι σε μια Ράγιο που έρχεται με ξεκάθαρο πλάνο διαχείρισης, η ΑΕΚ θα πρέπει να βρει ισορροπία ανάμεσα στην πίεση και την καθαρή σκέψη. Οι Ισπανοί έχουν δείξει φέτος στη LaLiga ότι εκτός έδρας προσαρμόζονται εύκολα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αρκετά παιχνίδια τους κράτησαν χαμηλό τέμπο και “έσβησαν” τον ρυθμό του αντιπάλου.
Αυτό ακριβώς είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα για την ΑΕΚ. Να μην παρασυρθεί από την ανάγκη για γρήγορο γκολ και να μην ανοίξει το παιχνίδι χωρίς λόγο από τα πρώτα λεπτά. Ένα γκολ στο πρώτο ημίωρο αλλάζει τα πάντα. Αντίθετα, ένα λάθος και ένα 0-1 ουσιαστικά τελειώνει την υπόθεση πριν καν πάρει φωτιά η εξέδρα.
Υπάρχει όμως και μια λεπτομέρεια που δεν περνά απαρατήρητη. Το κλίμα πανηγυρισμών της Ράγιο μετά το πρώτο παιχνίδι. Σε αυτό το επίπεδο, τέτοιες εικόνες συχνά λειτουργούν ως μπούμερανγκ. Αν η ΑΕΚ καταφέρει να μπει δυνατά και να βάλει πίεση, η αμφιβολία μπορεί να περάσει στην άλλη πλευρά.
Η Νέα Φιλαδέλφεια έχει δει ανατροπές και έχει ζήσει βραδιές που ξεπερνούν τη λογική. Η ΑΕΚ καλείται να γράψει άλλη μία, γνωρίζοντας πως αυτή τη φορά χρειάζεται κάτι παραπάνω από μια καλή εμφάνιση. Χρειάζεται ακρίβεια, καθαρό μυαλό και παίκτες που θα πάρουν προσωπικές πρωτοβουλίες τη σωστή στιγμή.
