Στα τελευταία λεπτά του FP2 στο Μονακό, εκεί που όλοι ψάχνουν τον έναν καθαρό γύρο, ο Λιούις Χάμιλτον έγραψε 1:13.026 και άφησε πίσω όχι μόνο τον Σαρλ Λεκλέρ αλλά και την αίσθηση ότι αυτή η Ferrari δεν κυνηγά απλώς την pole, τη διεκδικεί ως φαβορί. Και αυτό σε μια μέρα που η McLaren έχασε τον Λάντο Νόρις από μηχανικό πρόβλημα και η Red Bull δεν βρήκε ποτέ τον απόλυτο συγχρονισμό.
Η εικόνα δεν είναι παραπλανητική. Ο Χάμιλτον ήταν γρήγορος πριν καν φορέσει τη μαλακή γόμα, κάτι που φάνηκε όταν κινήθηκε ταχύτερα από τον Φερστάπεν με τη μέση. Όταν πέρασε στα softs, απλώς “κλείδωσε” την κορυφή. Το σημαντικό είναι αλλού. Η Ferrari δείχνει σταθερή στο πίσω μέρος, χωρίς τις απότομες αντιδράσεις που στο Μονακό σε στέλνουν κατευθείαν στις μπαριέρες.
Η Ferrari που δεν τρομάζει τον οδηγό της
Στο κομμάτι της πισίνας, εκεί που το μονοθέσιο αλλάζει κατεύθυνση με νευρικότητα, ο Χάμιλτον πέρασε επιθετικά, με μικροδιορθώσεις αλλά χωρίς να χάσει τον έλεγχο. Αυτό λέει πολλά για το στήσιμο. Το ίδιο επιβεβαίωσε και ο Λεκλέρ, που παρά ένα λάθος στη Nouvelle Chicane κράτησε χρόνο στο 1:13.613.
Δεν είναι μόνο η ταχύτητα ενός γύρου. Είναι η αίσθηση ότι και οι δύο οδηγοί μπορούν να πιέσουν χωρίς να “μαζεύουν” το αυτοκίνητο σε κάθε έξοδο. Σε μια πίστα που η αυτοπεποίθηση κάνει τη διαφορά, αυτό μεταφράζεται απευθείας σε δέκατα.
Και εδώ μπαίνει το στοιχείο που δεν φαίνεται στα χρονόμετρα. Ο Χάμιλτον στάθηκε ιδιαίτερα στη συνεργασία του με τον μηχανικό αγώνα Κάρλο Σάντι, τον οποίο χαρακτήρισε “Ιταλό Bono”. Δεν είναι απλώς μια ατάκα. Είναι ένδειξη ότι μετά από μια δύσκολη πρώτη χρονιά, υπάρχει πλέον κοινή κατεύθυνση στο setup. Ο ίδιος μίλησε για βελτίωση “ένα εκατομμύριο φορές καλύτερη”, μια υπερβολή που όμως αποτυπώνει την αλλαγή.
McLaren εκτός ρυθμού, Red Bull χωρίς καθαρό γύρο
Την ίδια στιγμή, η McLaren έχασε πολύτιμο χρόνο. Ο Λάντο Νόρις σταμάτησε στη Nouvelle Chicane, πιθανότατα από ηλεκτρικό πρόβλημα, με το αυτοκίνητο να μένει “κολλημένο” σε σχέση. Virtual Safety Car, διακοπή ρυθμού, χαμένη προσομοίωση κατατακτήριων. Σε ένα τριήμερο όπου κάθε γύρος έχει αξία, αυτό κοστίζει.
Η Red Bull είδε τον Μαξ Φερστάπεν να ανεβαίνει προσωρινά στην κορυφή με 1:13.467, αλλά δεν κατάφερε να χτίσει πάνω σε αυτό. Η διαφορά με τη Ferrari δεν έκλεισε όταν άλλαξαν γόμες και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τους πρωταθλητές.
Πίσω από τους τρεις πρώτους, ο Τζόρτζ Ράσελ κράτησε τη Mercedes τέταρτη, αλλά σχεδόν τέσσερα δέκατα μακριά από τον Χάμιλτον. Ο Κίμι Αντονέλι ακολούθησε, ενώ πιο πίσω υπήρχαν μικρά λάθη και επαφές με τις μπαριέρες από αρκετούς οδηγούς, επιβεβαιώνοντας πόσο οριακά κινούνται όλοι.
Το συμπέρασμα της Παρασκευής δεν χρειάζεται υπερβολές. Η Ferrari έχει ρυθμό, έχει ισορροπία και, κυρίως, έχει δύο οδηγούς που δείχνουν άνετοι να πιέσουν. Αν αυτό μεταφερθεί στις κατατακτήριες, τότε η pole δεν θα είναι απλώς πιθανή. Θα είναι το φυσιολογικό επόμενο βήμα.
