Στο τελευταίο push lap του Q3, ο Κίμι Αντονέλι κατέβασε το χρονόμετρο στο 1:12.051 και πήρε την pole στο Μονακό μπροστά από τον Μαξ Φερστάπεν για μόλις 43 χιλιοστά. Και αν κάτι ξεχωρίζει από αυτή την κατάταξη, δεν είναι απλώς η πρωτιά του νεαρού της Mercedes. Είναι ότι την πήρε σε μια διαδικασία όπου η Ferrari είχε δείξει πιο έτοιμη όλο το τριήμερο, αλλά στον πιο κρίσιμο γύρο δεν τα κατάφερε.
Η διαφορά είναι ισχνή, αλλά στο Μονακό αυτά τα χιλιοστά είναι ολόκληρη ιστορία. Ο Αντονέλι δεν έκανε απλώς έναν γρήγορο γύρο. Τον έκανε χωρίς λάθος, χωρίς διόρθωση που να κοστίσει, σε μια πίστα όπου οι περισσότεροι άγγιξαν τις μπαριέρες. Και όταν απέναντί σου έχεις τον Φερστάπεν, αυτό λέει πολλά.
Το λάθος που ακύρωσε τη Ferrari
Η Ferrari είχε το μομέντουμ από τις δοκιμές. Είχε ρυθμό, είχε δύο οδηγούς μέσα στο παιχνίδι και έδειχνε ότι μπορούσε να ελέγξει την κατάσταση. Μέχρι τη στιγμή που ο Σαρλ Λεκλέρ μπήκε στο τελευταίο του flying lap.
Στην Tabac, με το αυτοκίνητο φορτωμένο και το περιθώριο μηδενικό, το πίσω μέρος “έφυγε” όσο χρειαζόταν για να τελειώσει η προσπάθεια. Επαφή με τη μπαριέρα, ζημιά στην ανάρτηση και τέλος. Ένας γύρος που θα έκρινε την pole δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Εκεί κρίθηκε ουσιαστικά η πρώτη θέση. Ο Λεκλέρ είχε ήδη γράψει 1:12.351 και είχε δείξει ότι μπορούσε να κατέβει κι άλλο. Δεν το έκανε. Και στο Μονακό, όταν δεν παίρνεις την pole ενώ μπορείς, συνήθως το πληρώνεις την Κυριακή.
Ο Λιούις Χάμιλτον έκανε τη δουλειά του, τρίτος με 1:12.279, αλλά χωρίς τον απόλυτο γύρο που θα τον έβαζε μπροστά. Είχε προειδοποιήσει νωρίτερα ότι ο Λεκλέρ τον καθυστερούσε στην προετοιμασία, κάτι που δείχνει πόσο οριακά κινούνται όλοι ακόμα και πριν την προσπάθεια.
Ο Αντονέλι που δεν περιμένει τη σειρά του
Η pole του Αντονέλι δεν ήρθε από το πουθενά. Ήταν σταθερά γρήγορος από τις δοκιμές, είχε ήδη δείξει ρυθμό και στο FP3 και μπήκε στις κατατακτήριες με καθαρό στόχο. Στο Q2 κινήθηκε στο 1:12.7, στο Q3 κατέβασε κι άλλο και στο τέλος βρήκε τον γύρο που χρειαζόταν.
Το σημαντικό είναι ότι δεν επηρεάστηκε από το χάος γύρω του. Στο Q1 υπήρξε κόκκινη σημαία από τον Μπορτολέτο, στο Q2 υπήρχαν σημειώσεις για παραβάσεις και περιστατικά στα pit, στο Q3 οι διαφορές άλλαζαν συνεχώς. Εκείνος κράτησε καθαρό μυαλό.
Ο Φερστάπεν ήταν κοντά, πολύ κοντά. Το 1:12.094 δείχνει ότι η Red Bull είναι μέσα στο παιχνίδι, αλλά όχι κυρίαρχη. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του φετινού Μονακό. Δεν υπάρχει μία ομάδα που να “καθαρίζει” το Σάββατο.
Πιο πίσω, ο Άιζακ Χατζάρ στην πέμπτη θέση και ο Τζορτζ Ράσελ στην έκτη επιβεβαίωσαν ότι οι διαφορές είναι μικρές. Ο Όσκαρ Πιάστρι και ο Λάντο Νόρις έμειναν πιο πίσω από όσο θα περίμενε η McLaren, με τον δεύτερο να κουβαλά και την απώλεια ρυθμού από το πρόβλημα της Παρασκευής.
Το grid λέει συνήθως πολλά, αλλά στο Μονακό λέει σχεδόν τα πάντα. Ο Αντονέλι έχει μπροστά του την ευκαιρία να ελέγξει τον αγώνα από την εκκίνηση. Η Ferrari έχει την ταχύτητα για να απειλήσει, αλλά ξεκινά πίσω από εκεί που ήθελε. Και η Red Bull περιμένει το λάθος.
Αν δεν γίνει κάτι απρόοπτο, η pole εδώ είναι μισή νίκη. Και αυτή τη στιγμή ανήκει σε έναν οδηγό που δείχνει ότι δεν έχει διάθεση να περιμένει.
